کابل های خودکار، به عنوان "اعصاب" سیستم های صنعتی، مسئولیت مهم انتقال نیرو و تحویل سیگنال را بر عهده دارند. انتخاب نادرست می تواند منجر به اعوجاج سیگنال، خرابی تجهیزات و حتی حوادث ایمنی شود. بنابراین تسلط بر روش های انتخاب علمی ضروری است.
انتخاب هادی باید دقیقاً با ویژگی های محیط برنامه مطابقت داشته باشد. هادی های مسی خالص دارای رسانایی تا 58 MS/m هستند و در کاربردهای{2}دقیق بالا مانند تجهیزات تولید نیمه هادی، می توانند خطاهای انتقال سیگنال را تا 0.1% کنترل کنند و آنها را به انتخاب ارجح برای سیستم های کنترل دقیق تبدیل می کند. هادی‌های آلیاژ مس، با افزودن عناصری مانند نقره و قلع برای بهینه‌سازی عملکرد-به‌عنوان مثال، آلیاژ مس حاوی 0.5 درصد نقره می‌تواند 8 میلیون چرخه خمشی را تحمل کند-به‌ویژه برای شرایط دینامیکی مانند اتصالات ربات و سیستم‌های زنجیره کابلی مناسب هستند. هادی های آلومینیومی فقط یک سوم مس قیمت دارند، اما رسانایی آنها فقط 60 درصد مس است و مستعد اکسید شدن هستند و لایه ای با مقاومت{12} بالا تشکیل می دهند. آنها فقط برای سیم‌کشی‌های ثابت با مسافت کوتاه و کم مصرف، مانند کابل‌کشی روشنایی کارگاه، توصیه می‌شوند. از نظر ساختاری، هادی‌های چند رشته‌ای 300 درصد انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به هادی‌های یک
مواد عایق و غلاف به عنوان مانعی در برابر خوردگی محیطی عمل می کنند. PVC ارزان است و در محیط های خشک از -15 درجه تا 70 درجه پایدار است و برای کابل های کنترل در خطوط تولید معمولی مناسب است. با این حال، گاز هیدروژن کلرید را در دمای بالا آزاد می کند و آن را برای کارگاه های مواد غذایی و دارویی نامناسب می کند. XLPE ساختار شبکه ای را از طریق{6}}پیوند متقاطع مولکولی تشکیل می دهد که امکان استفاده طولانی مدت در دماهای 90 درجه و مقاومت در برابر مدارهای کوتاه تا 130 درجه را فراهم می کند و آن را به گزینه ای ایده آل برای تجهیزات قدرت مانند موتورها و مبدل های فرکانس تبدیل می کند. غلاف‌های PUR پنج برابر PVC مقاومت سایشی دارند و عمر مفید کابل‌ها را بیش از سه برابر کابل‌های معمولی در سناریوهایی با اصطکاک مکرر مانند تسمه‌های نقاله لجستیک افزایش می‌دهند. فلوروپلاستیک‌ها می‌توانند تا دمای 260 درجه و خوردگی اسیدی قوی را تحمل کنند و آنها را در کنترل خودکار راکتورهای شیمیایی ضروری می‌سازد. برای کاربردهایی مانند ذخیره سازی سرد در دمای پایین، لاستیک سیلیکونی مورد نیاز است، زیرا انعطاف پذیری خوبی را حتی در -60 درجه حفظ می کند.
طراحی ساختار محافظ مستقیماً بر قابلیت ضد تداخل تأثیر می‌گذارد. تداخل فرکانس پایین-(مانند تداخل 50-200 هرتز ایجاد شده توسط کار موتور) را می توان با مش مسی 80{11}} محافظت کرد و به اثربخشی محافظ بیش از 85 دسی بل دست یافت. تداخل فرکانس بالا (مانند سیگنال‌های بالاتر از 1 مگاهرتز که توسط مبدل‌های فرکانس تولید می‌شوند) به محافظ فویل آلومینیومی با نرخ پوشش بیش از 95 درصد برای مسدود کردن مؤثر نیاز دارد. در محیط‌های پیچیده مانند اترنت صنعتی، محافظ دولایه از فویل آلومینیوم + مش مسی می‌تواند به حفاظت باند کامل دست یابد و نرخ خطای انتقال داده را به زیر ۰.۰۰۱ درصد کاهش دهد. لایه محافظ باید در حین نصب در یک نقطه به زمین متصل شود و مقاومت زمین در محدوده 4Ω کنترل شود. در غیر این صورت، ممکن است یک حلقه تشکیل شود که تداخل جدیدی ایجاد کند. در یکی از کارگاه‌های جوشکاری خودرو، چندین نقطه اتصال زمین روی لایه محافظ باعث تاخیر 0.5 ثانیه‌ای در حرکات ربات شد و در نتیجه در دسته‌ای از محصولات نقص ایجاد شد.
تطبیق پارامترها و تأیید گواهینامه به همان اندازه مهم هستند. ولتاژ نامی کابل باید حداقل 20٪ بیشتر از ولتاژ سیستم باشد. به عنوان مثال، کابل های 450/750 ولت باید برای تجهیزات 380 ولت استفاده شود. برای جلوگیری از گرمای بیش از حد به دلیل کارکرد بار کامل، باید 25٪ حاشیه برای ظرفیت حمل فعلی در نظر گرفته شود. در مورد گواهینامه‌ها، کابل‌های دارای گواهی UL{9}}از نظر مقاومت در برابر شعله قابل اعتمادتر هستند، در حالی که گواهینامه CE مطابقت با استانداردهای زیست‌محیطی اتحادیه اروپا را تضمین می‌کند. صنایع غذایی باید کابل های ساخته شده از مواد غیر سمی و دارای گواهی FDA را در اولویت قرار دهند.
انتخاب نهایی مستلزم بررسی جامع پارامترهای دینامیکی و استاتیکی است: پارامترهای دینامیکی بر شعاع خمشی (معمولاً 10-6 برابر قطر کابل) و سرعت حرکت (کمتر یا مساوی 3 متر بر ثانیه برای کابل‌های زنجیره کششی) تمرکز می‌کنند. پارامترهای استاتیک عواملی مانند دمای محیط، رطوبت و خورندگی را در نظر می گیرند. تنها از طریق یک ارزیابی جامع می توان کابل های اتوماسیون مناسب را برای اطمینان از عملکرد پایدار سیستم های صنعتی انتخاب کرد.
